Μιλούν για ρεαλισμό. Τι είναι ρεαλισμός στη τωρινή φάση; Αυτός έχει δύο εκ διαμέτρου αντίθετες ερμηνείες.
Ρεαλισμός για τους πολιτικούς μας, είναι ο συμβιβασμός με τα κατοχικά δεδομένα αφού ηττηθήκαμε στον «πόλεμο» και τώρα πρέπει να πληρώσουμε το τίμημα. Ας είμαστε ρεαλιστές, διακηρύττουν, δεν μπορούμε να διεκδικούμε το δίκαιο μας γιατί φταίμε. Να παραδώσουμε «μέρος» των δικαιωμάτων μας στον κατακτητή για να τον εξευμενίσουμε να μας αφήσει να ζήσουμε, έστω και υπό κηδεμονία. Σ΄ αυτή την περίπτωση ρεαλισμός σημαίνει ηττοπάθεια, εθελοδουλία, εξευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και συνεχή ανασφάλεια, αφού θα είμαστε κάτω από τη θέληση και τις επιθυμίες αυτών που αναγνωρίσαμε ως των ισχυρών κηδεμόνων μας. Να κάνουμε συνομιλίες και να παραχωρήσουμε αυτό που μας ζητούν- να μετατρέψουμε σε γερμανικό κρατίδιο την πατρίδας μας, για να ζήσουμε ειρηνικά αλλά πάντα κάτω από το φόβο της ισχυρής Γερμανίας.
Η άλλη ερμηνεία του ρεαλισμού είναι:
Να στέκεσαι στην ουρά εκλιπαρώντας για να σου εκδώσουν μία ασφαλιστική ενημερότητα.
Να περιμένεις δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια για να σου εκδώσουν μια κουτσουρεμένη σύνταξη.
Να στέκεσαι μπροστά σ’ ένα γκισέ τρείς και παραπάνω ώρες για να σου εκδώσουν ένα απλό πιστοποιητικό.
Να χρειάζεται να παρακαλέσεις η ακόμα χειρότερα να πληρώσεις από το υστέρημά σου, προκειμένου να χειρουργηθείς σ΄ένα κρατικό νοσοκομείο.
Να εισβάλουν κουκουλοφόροι κακοποιοί τα ξημερώματα για να αρπάξουν τις πενιχρές σου οικονομίες.
Να διαμένουν στις γειτονιές λαθρομετανάστες, ναρκομανείς και εγκληματίες.
Να παίρνεις επίδομα ανεργίας ή να παίρνεις την αποζημίωση της απόλυσης σου από την εργασία του σε ηλικία 40 ή 50 χρονών.
Να ψάχνεις στα σκουπίδια για να ταΐσεις τα παιδιά σου και να οδηγούνται σε φτωχοποίηση εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων πολιτών.
Να διαλύεται το κράτους πρόνοιας.
Να καταρρέουν τα ασφαλιστικά ταμεία.
Να… Να….Να….Να…..
Οι ρεαλιστές λοιπόν αντιπρόσωποί μας στη Βουλή φορώντας τα κολλαριστά τους πουκάμισα, τα υπέροχα φορέματα τους και τα επώνυμα ρούχα και αξεσουάρ, επωμίζονται το ρόλο του αυστηρού παιδαγωγού που απευθύνεται στον πολίτη ως ένα κακομαθημένο παιδί και νιώθουν την ανάγκη να του εμφυσήσουν ένα κώδικα αξιών, που είναι σίγουρο ότι σχεδόν ποτέ δεν αφορά τους ίδιους, αλλά μόνο τους άλλους.
Θέτουν το νέο πήχη θυσιών για το κοινωνικό σύνολο με μία ευκολία που σε κάνει να παγώνεις.
Νουθετούν μία κοινωνία με αυστηρότητα και κατηγορούν πολλές φορές για τα δεινά της πατρίδας έναν ολόκληρο λαό αντί να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να καταλάβουν επιτέλους τους πραγματικούς ενόχους.
Τέλος πολλοί είναι και αυτοί που επαναλαμβάνουν τα ίδια και ίδια με περισσή ευκολία, αλλά και με μία αξιομνημόνευτη έλλειψη προτάσεων που να έχουν σχέση με την πραγματικότητα και τις κοινωνικές συνθήκες.
Για να είμαστε λοιπόν ρεαλιστές, κύριοι και κυρίες της βουλής δεν χρειάζεται κάποιος να έχει σπουδάσει οικονομικά στο Λονδίνο, αρκεί να έχει κουμαντάρει ένα σπίτι για να καταλάβει ότι αν επιδοθείς μόνο σε περιορισμό δαπανών χωρίς να έχεις εξασφαλίσει έσοδα, κάποια στιγμή θα ψοφήσεις από την πείνα
Η χώρα για να επιβιώσει θα πρέπει να βγεί από την μπρίζα και να κάνει επανεκκίνηση.
Χρειάζεται να μπουν νέοι στόχοι για να μπορούμε να ξεπεράσουμε το παρελθόν και να ξαναδούμε τον ορίζοντα βγαίνοντας από την χειμερία νάρκη.
Αναρωτηθείτε επιτέλους για παράδειγμα τι μοντέλο δημόσιας διοίκησης θέλουμε, πιο μοντέλο στρατιωτικής στρατηγικής επιθυμούμε ποιο εκπαιδευτικό σύστημα χρειαζόμαστε, τι θέλουμε και τι μπορούμε να παράγουμε .
Και αφού αναρωτηθείτε , ανακαλύψετε και αντιγράψετε επιτυχημένα μοντέλα άλλων χωρών ζητώντας από αυτές και την ανάλογη βοήθεια.
Ας προχωρήσουμε μπροστά αλλά ΤΩΡΑ όχι αύριο.
Έχει έρθει η ώρα να σχεδιάσετε την νέα στρατηγική μας ως χώρα.
Η Πατρίδα πρέπει να αλλάξει και προπάντων να ξεφύγει από τη σκιά της πολιτικής σχολής που χρησιμοποιεί ξύλινη γλώσσα ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση.
Μέχρι στιγμή κανείς για να είμαι πιο δίκαιος ελάχιστοι έχουν πειστεί ότι επίκεινται όλες αυτές οι απαραίτητες αλλαγές που χρειάζεται η Ελλάδα. Το θέμα είναι αν μπορούμε άλλο να περιμένουμε.
Γνωρίζουμε ότι είναι δύσκολο, είναι όμως η μόνη ρεαλιστική πορεία για σώσουμε την πατρίδα μας,
Αν δεν γίνουν όλα αυτά ένα είναι σίγουρο ή ότι είστε «ανίκανοι» ή ότι έχετε «σκοπιμότητα..»
Εν Αμύνη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου